The only obligation is to make use of me today.

รถเบรกไม่อยู่ บีบแตรดังมารถต้องหักออกซ้าย ต้องบอกว่าบุญลุงแกยังมีแกยังไม่ถึงคราว เพราะว่ารถทางซ้ายไม่มีทำให้รถทัวร์หักหลบได้ แต่บอกได้เลยคนขับรถคนนี้มีสติดีมาก เขาควบคุมสติได้ดีเพราะคนทั้งรถร้องเสียง แต่พ่อเจ้าพระคุณเอ้ยยย..หัวใจจะหลุด ด้วยความเร็วทำให้รถเบรกไกลจากลุงพอประมาณคนขับรถจอดรถเปิดประตูรถตะโกนออกไปว่า “อยากตายหรือไง มึงอยากตายไงว่ะ ไอ้ห่าเอ้ย” ตอนแรกเลยฉันคิดว่าเขาจะลงไปต่อว่ากลัวมีปัญหากัน  และแล้วเรื่องเช้านี้ก็จบไป ...  ผ่านไปถึงเวลาเดินทางกลับบ้าน วันนี้กลับไม่เย็นมากก็เลยจะกลับรถทัวร์เพราะว่าประหยัดกว่ารถตู้ เดินขึ้นรถทัวร์..

รถออกรถวิ่งมาเลื่อย...

ฝนก็ทำถ้าจะตก...

วิ่งจนมาถึงพระพุทธบาทฝนตกแล้ว..

              รถวิ่งมาด้วยความเร็วปกติ (ปกติของรถทัวร์ คิดเองว่าเป็นไง) วิ่งจนมาถึงแถวๆ พุแคมีเสียงดังขึ้น “ปึม” มีกลิ่นไหม้ๆ เหม็นยางเท่านั้นแหละเอ้ยย.. ชีวิตกู วันนี้มันเป็นวันอะไรว่ะ.. ศุกร์13 ก็ไม่ใช่ วันซวยอะไรกูว่ะเนี้ย รถวิ่งๆไปเรื่อยๆ มันก็ดัง “ปึมๆปึมๆ” ยางมันตีกับล้อ ในหัวคิดอยู่อย่างเดียวว่ากูจะถึงบ้านอย่างปลอดภัยมั้ยจากนั้นรถก็วิ่งช้าลง จนแล้วจนรอดฉันได้เดินทางถึงจุดหมายปลายทาง ฉันลงรถด้วยความเร็วแล้วพูดกับพี่แดงว่า “พี่หนูอยากรู้ว่ามาแตกเส้นไหน ทำไมเขาถึงไม่จอดทำอะไร หรือเปลี่ยนรถ” จากนั้นรถวิ่งผ่านไฟแดงไป ก้มลงนิดหน่อยก็เห็นยางเส้นที่แตก มันแตกเส้นในในใจคิดอีกว่าถ้ามันแตกเส้นนอกมันจะเป็นยังไงว่ะชีวิตกู รถวิ่งเร็วด้วย กูคงไม่รอดแน่ๆ เฮอ..ชีวิตคนทุกคนใครจะไปรู้ว่าตัวเองจะเป็นอะไรตายตอนไหน เหมือนมันแขวนอยู่บนเส้นด้ายตลอดเวลา เพียงแต่ว่าการดำเนินชีวิตคนทุกวันนี้ต้องอยู่ในฐานระมัดระวังดีที่สุด ชีวิตไม่ได้ยืนยาวอะไรขนาดนั้น ท้ายนี้ขอฝากอะไรนิดหน่อยนะ “จงทำดี จงทำดี ไม่มีคนเห็น..บาปบุญเห็น”  **ขอบคุณสิ่งศักดิ์ทั้งหลาย และความดีที่มีอยู่ที่ช่วยคุ้มครอง สาธุ สาธุ**

edit @ 3 Sep 2009 09:59:43 by garfield

edit @ 3 Sep 2009 10:03:07 by garfield